مکعب

اول یه حرف تکراری : عمر خیلی تند می‌گذره! هنوز بوی خوش عیدهای کودکیم را حس می‌کنم. هنوزطعم اون سمنوهای خوشمزه زیر زبونمه، هنوز عید که می‌شه یه حسی خوبی دارم، مثل اینکه می‌خوام پر بکشم، حتی اگه تو غربت باشم

دوم: امروز طی یک عملیات متحیرالعقول ۱۰۰ کارت تبریک نوروز برای دست کم ۱۰۰ نفر فرستادم. هرچی فکر کردم دیدم دوست ندارم یک کارت را برای ۱۰۰ نفر توی bcc بفرسم. کارت‌ها را تک تک فرستادم. با خطاب نام شخص. خب این نشون میده که من دست کم ۱۰۰ نفر را میشناسم که حاظرم یک روز عصرم را براشون کنار بذارم و نوروز را بهشون تبریک بگم. خوشحالم از این موضوع.‌

سوم: با یه نفر یه مدتی بود که زده بودیم به تیپ هم! واسه اون هم کارت تبریک نوروز فرستادم. من، مشکلی که پیش آمده بود را فراموش کردم. اون قضیه مال سالی بود که گذشت. سال به سال این کار را می‌کنم. می‌بینم اگه از دست کسی ناراحتم همش را میریزم دور. به جاش خوبی‌هاش را نگه‌می‌دارم. این‌جوری بهتره نه ؟ به این مي‌گن خونه‌تکونی دل

چهارم: خیلی به ذهنم فشار آوردم که کسی را از قلم نیندازم، یک سری را هم آدرس ایمیلشون را نداشتم. یک سری را هم با فیس‌بوک فرستادم. و نهایتا برای همه اونهایی که می‌خوام کارت را بفرستم ولی یا آدرسشون را ندارم و یا اینکه فرستادم و برگشت خورد، کارت تبریک را می‌ذارم اینجا (لطفا عدم دریافت کارت را حمل بر بی معرفتی بنده نذارید، گفتم که مشکل نقصان اطلاعاته)

امیدوارم سالی سرشار از موفقیت، شادی و نشاط پیش رو داشته باشید.

برای دیدن نسخه بزرگتر روی عکس کلیک کنید.

پ.ن. یک پیغام الان برام اومد گفتم شاید بد نباشه بذارمش ته این پست:

هیچ وقت ،هیچ چیز را بی جواب نگذار!!! جواب نگاه مهربان را با لبخند ، جواب دورنگی را با خلوص ، جواب مسئولیت را با وجدان ، جواب بی ادب را با سكوت ، جواب خشم را با صبوری ، جواب پشتكار را با تشویق ، جواب كینه را با گذشت ، جواب گناه را با بخشش ، جواب دلمرده را با امید ، جواب منتظر را با نوید